雲 雀 ☆ K д Я O K ★ 不 二

ส่งงานPHPเสร็จซะที!!!! ฮาก  ในที่สุดก็เป็นไทไปได้อีก1งาน !!!
เมื่อวานก็มีส่งงานโปรเกสของโปรเจ็คอินเตอร์เฟสของอาจารย์ต๋ง  เมสุดที่รักก็ส่งให้เรียบร้อย

เหมือนเรากินแรงเพื่อน  เฮ่อ  เลวได้อีก(ไอ้เจ้าของบล็อคมันไปลัลล้ากะป๊าที่สภากาชาด)

ร้อนในซะแล้วค่ะเรา -*-   เมื่อเช้าตื่นมาตอน11โมงสายโด่ง  ก็นะ  มันหมดคอร์สทุกวิชาแล้วนี่หว่าก่อนอ่านหนังสือสอบขอนอนให้มันเต็มแมกซ์หน่อยเหอะ 

พอตื่นมาก็ซัดขนมปังไปก้อนนึงแล้วก็กล้วยน้ำว้าอีกลูก 

ไม่เคยคิดเลยว่ากล้วยน้ำว้ามันจะกินยากกินเย็นขนาดนี้ - -
เวลาอ้าปากยังไม่อยากจะอ้ากว้างเลยอ่ะ  มันกระเทือนแผลในปาก  นี่ก็ไม่ต้องพูดถึงเวลากล้วยมันแตกตัวเพราะเคี้ยว  แล้วเคี้ยวข้างเดียวด้วยกลัวมันโดนแผล 

แผลเรามันอยู่กระพุ้งแก้มติดกับฟันกรามล่างข้างในสุด

เรารู้สึกถึงรสกล้วยที่มันแตกซ่านในลิ้นแล้วจี๊ดขึ้นมาถึงสมอง  ฮาก  เจ็บวุ้ย  เราว่าเราไม่ได้เขี่ยมันมาโดนแผลแล้วนะ   มันยังเจ้บแล่นซะขนาดนี้  สรุปว่ากล้วยน้ำว้าเล็กๆลูกเดียวเราใช้เวลากินถึง  10นาที  ถือจนงอม เปลือกเน่าพอดี

แล้วตอนข้าวกลางวัน(ได้ข่าวแกตื่น11โมง)เราก็ดันไม่เจียมตัวสั่ง"ผัดพริกแกงปลาหมึก"มากิน

ด๋อย....  เมิงไม่เข็ดกะรสกล้วยที่แล่นถึงสมองเมื่อเช้าเรอะ  สั่งไอ้นี่มากิน  

ไม่เข็ดค่ะ  แต่ก็ทรมานสังขารใช้ได้อยู่  จานนั้นเราใช้เวลากินทั้งหมด 30 นาที  ชีวิตนี้ไม่เคยกินข้าวราดแกงนานขนาดนี้  แล้วก็น้ำ2ขวด น้ำแข็ง2แก้ว 

ทั้งเผ็ด  ทั้งเจ็บ T.T

วันนี้รีบอร์นเล่ม15ออก (กรีดร้อง) ยังไม่ได้ซื้อ กร๊าก  รู้สึกคุณฮิออกแยะ  ทูน่าเท่ แง่ง  อยากอ่าน
เนกิมะก็ออก(แต่ไม่รู้ว่านานยังเพิ่งเห็นวันนี้) 

 พูดถึงรีบอร์น  เมื่อคืนวานนี้เราก็นั่งทำไอ้นี่ค่ะ

มันคือไอเทมที่มิอาจขาดได้(รึป่าว???)

เมื่อวานพอกลับจากสภากาชาดปามาน4โมงกว่าๆ  เราก็เดินไปร้านเครื่องเขียนคุ่บุญเด็กศรีสุริโยทัย  ไปดูว่ามีผ้าแดง  ผ้าทอง  ทอนฟา(ไอ้อันหลังนี่ไม่มีดีกว่า)รึปล่าว

แล้วเดินลุยเข้าไปในร้าน  ก็เจอฮ่ะ !!! โอ้มันใช่เลย  สีแบบนี้เลย  ก็เลยเหมามาอย่างละครึ่งเมตร แล้วก็ซื้อด้ายมาอีก2หลอด  พร้อมค่ะ  คืนนี้ลุย !!!

กว่าจะได้เริ่มทำก็ปาไป 2ทุ่ม

กินข้าวเสร็จ  ก็มานั่งแกะผ้า  เอาแบบมานั่งดู (จากของคนคอสคุณฮิคนนึงที่ทำออกมาได้ใหญ่ดี  เราก็อยากทำใหญ่ๆนะ  เล็กๆมัน  ไม่ได้อารมณ์)

ก็นั่งวัดผ้าแถบสีแดงตัดชั้บๆๆ  แล้วก็มานั่งเขียนตัวอักษรบนผ้าทอง

ตอนเขียนบนผ้าทองนี่อย่างฮา  ตอนแรกใช้ดินสอกด(คิดได้นะแก)  พอจิ้มลงไปแล้วรู้สึกมันจะกัดเนื้อผ้าทำให้ลุ่ย  ก็เปลี่ยนเป็นดินสอสีทื่อๆของน้อง  อยากใช้สีชอล์กเขียนผ้านะแต่มันหายไปไหนไม่รู้  ใช้ดินสอดีกว่าถนัดมือดี  แล้วก็นั่งลอกแบบไปเฉพาะตัวแรก  พอตัวที่สองมันเริ่มดูไม่ได้  เขียนยังไง ไม่แน่ใจ  ก็หยิบแลปทอปออกมาจิ้มรูปที่เคยแค้ปเฉพาะรักษากฎออกมาดู  (แลปทอปมันมีประโยชน์กะเราเรื่องเเบบนี้จริงๆ)  แล้วก็นั่งขีดๆเขียนๆ ไปจนเสร็จแล้วก็ตัดออกมา  กรรไกรบ้านชั้นทำไมแม่งฝืดโคตร (แต่คม) ทำปลายนิ้วกลางเราชาไปวันนึงเต็มๆ 

ผ้าทองลุ่ยง่ายอ่ะ ต้องค่อยๆอย่าไปรุนแรงกะมันมากมันจะเยินก่อนเวลาอันควร  โถ  ออกงานก่อนซัก10งานแล้วค่อยเยินได้มั้ยลูกเอ๊ย~

เขียนเสร็จตัดเสร็จก็กินเวลาไปถึง  3ทุ่มครึ่ง  (ก็เล่นทำไปดูทีวีไปมันคงเสร็จเร็วเรานะตรู)

 สภาพขั้นต้น  ใหญ่มั้ย??? ฮ่า

แล้วก็เริ่มเย็บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ด้วยมือค่ะ  มือที่ไม่ได้ผ่านการสนเข็ม  ไม่ได้แตะการฝีมือ  ไม่ได้วัดผ้ามา  3ปีเต็มๆตั้งแต่เข้ามหาลัย  อา  ฝีมือตกหมด

พอเย็บตัวอักษรเสร็จหมดก็ปาไปประมาณ  4ทุ่มครึ่ง ป่าวหว่า  ปามานนี้แล่ะ เพราะมีจิ้มผิดๆถูกๆ ต้องแก้ใหม่หลายที่ด้วย  แต่หลังๆเริ่มขี้เกียจตาของด้ายเริ่มห่างๆ  กร๊าก  ไม่ประณีตเลยตรู

แล้วก็เริ่มมาทำส่วนของขอบบน,ขอบล่าง 

ก็เอาผ้าทองมาพับแล้วเย็บกันลุ่ย    แล้วก็ดูทีวีไปด้วย  ตาสว่าง  ชิงร้อย  อา  น้าเน็กขรา (ตายแระกรู)

เสร้จสิ้นงานเมก้านามิโมริโปรเจ็คก็ปาไป  เที่ยงคืน  กร๊ากกกกกกก  รวมเวลาทั้งปัดกวาด  เช็คงาน  รวมแม่งทุกอย่างนะ  (รวมเวลาที่ดูทีวีแล้วทิ้งงานไปช่วงนึง  แย่)

แล้วก็ได้ของมาแบบนี้ค่ะ ^^

เน่าพอมั้ยคะ??? เน่าค่ะ  ฮา  ไม่อยากทำวันอื่นแล้วอ่ะ สอบแล้ว งานคอมปาก็จะมีอาทิดหน้าแล้ว  กรี๊ด  ไฟลนตรูด

พอพับออกมาแล้ว.....

เหมือน....กระดาษไหว้เจ้า

รวมเวลาทั้งหมดก็   4  ชั่วโมง  !!!!!!!!!!!! 

เย่!!

ไม่ต้องตกใจกับสภาพแปลกๆของแปลกๆข้างบนค่ะ  นี่แล่ะสภาพเราเมื่อไม่ใส่คอนแทคส์  แว่นส้มเชียว เเร่ดเอ๊ย  สีเดียวกะเสื้อมันเล้ย  เฮ่อ

ตอนนี้ก็เหลือ ทอนฟา.....

เอาเหอะ  ไม่รีบเพราะรู้สึกว่าจะไม่ได้ทำเองคงต้องขอแรงป๊าช่วย  ฮาๆ  ป๊าเก่งๆ

พอแล้ว  รู้สึกอัพยาวอีกแล้วอ่ะ   พักนี้เป็นอะไรโผล่มาทีก็อัพซะยาว  เฮ่อ

ไปแระค่า~ จุ๊บ 

เอนทรี่หน้าเคลียร์แทคที่พิ่งได้มาดีฝ่า  สัญญาว่าจะอัพสั้นกว่าอันนี้ ....