雲 雀 ☆ K д Я O K ★ 不 二

ฉันรักเธอ...

ถ้าไม่มีเธอ... เราคง... ไม่มีทางได้เป็นแบบที่เป็นทุกวันนี้

เพราะมีเธอ... เราถึง... เกิดแรงบันดาลใจใหม่ๆขึ้นมาในชีวิต

ความเป็นตัวตนของเธอ  เป็นบ่อเกิดความคิดสร้างสรรค์หลายๆด้าน

เธอไม่ใช่พ่อ

เธอไม่ใช่แฟน

เธอไม่ใช่เพื่อน

เธอไม่ใช่ญาติ

เธอไม่เคย... รู้จักเรา

แต่เรารู้จักเธอ

เรา... ชอบเธอ  ... มาก

รักเธอ

ที่สุด!!

อีตานี่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

โอ๊ยยยยยยย

คนบ้า!!!

หนวดก็ดก... อ้วนก็อ้วน(ถึงตอนนี้จะผอมลงไปเหมือนเป็นเอดส์ระยะสุดท้าย) แถก็เก่ง กวนส้งตีง พูดมากอีกตะหาก
*โขกหน้าผากกับขอบจอ*

แต่ทำไม๊ ทำไม เราถึงชอบนายนักหนา ห๊ะ?????

***** น้ า เ น็ ค *****

มีใครชอบอีตานี่เหมือนเราบ้าง? ชอบถึงขั้นยกตำแหน่งไอด้อลประจำใจให้ไปคนนึง 

ทั้งๆที่เราเป็นคนสรรเสริญใครยากโคดๆ ถ้าไม่รู้สึกชอบรึถูกชะตาจริงๆก็อย่าหวังว่าเราจะรู้จัก  เราเป็นคนไม่บ้าดารา(ถ้าหน้าตาไม่ถึงเกณฑ์)  แต่ก็พอรู้จักบ้าง ไม่ใช่เทใจไปทางโอตาคุอย่างเดียว(ขนาดตอนนี้โอตาคุก็เริ่มจะบ้างานแล้วค่ะ กรี๊ด โอตาคุบ้างานนนนนนน)

คือเรารู้สึกว่าดาราของไทยมีน่าสนใจจริงๆไม่กี่คนอ่ะ แล้วหลังๆสังเกตได้เลยว่ามัน "เส้นใหญ่"แบบอืดเน่ามา3เดือน รึเป็นลูกท่านหลานเทอที่จริงๆไร้ฝีมือสิ้นดีอาศัยบารมีของพ่อแม่เข้ามาอยู่ในวงการและทำเรื่องให้ตกเป็นข่าวให้สังคมสนใจเข้าไป  เป็นลูกดาราใหญ่ที่จะตามรอยพ่อแม่ต่อไป อ่ะ ก็ไม่ว่ากัน 

ถือว่าเป็นการทำมาหากิน

แต่เราก็คอยดูๆบ้างว่าพวกนี้มีฝีมือกันจริงรึปล่าว แน่ใจนะ? ว่าเข้าวงการแล้วจะมีผลงานของตัวเอง นอกจากข่าวคาวและคลิปฉาวเห่ยๆโปรโมทตัวเอง คนดู คนอ่านข่าวมันเบื่อค่ะ อะไรกันนักกันหนา วันๆก็ถ่ายคลิปๆๆๆๆๆ  คิดจะทำวีดีโอสารคดีอะไรคะ???

เราพูดลงในนี้ไม่กลัวด้วยค่ะ ก็เป็นเรื่องจริง เราก็เบื่อ  ไม่ชอบ  ดังได้ไง 

อีตานี่  ฮ่าๆ  ดูจากชื่อและนามสกุลที่เวลาปักบนชุดนักเรียนแล้วคงยาวถึงสาบเสื้อ

"เกตุเสพสวัสดิ์  ปาลกะวงศ์ ณ.อยุธยา"

ยาวจิ๊บ

ตอนแรกเราก็ไม่ได้กรี๊ดกร๊าด เหมือนเห็นแมลงสาปแห่ขึ้นมาจากบ่อน้ำเก่า (อ้างอิงจากเดี่ยว6 ของ โน๊ต อุดมแต้จ้า) ตอนที่รู้จักแรกนี่รู้จักตอนดูรายการเพลงเก่าแก่มาก ฮา จำชื่อรายการไม่ได้หว่า ตอนนี้ไม่รู้ยังมีอยู่รึปล่าวไม่ได้ติดตาม  ที่พิธีกรเป็นไก่ สมพล แล้วก็มีงูเหลือมเหี่ยวๆโผล่ออกมาหลังโซฟาสีเสี่ยวๆ

เรารู้จักน้าเน็คก็เพราะเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ จิกกัดแขกรับเชิญแบบไม่น่าเกลียดอ่ะ

คือเราว่าเค้าแซวแล้วมีมารยาท ไม่เหมือนพิธีกรบางคน ที่เอาแต่เเซวๆจนแขกรับเชิญไปต่อไม่ถูกแถมมุขก็กร่อยๆ แป้กซะงั้น 

แล้วเราก็เลยเริ่มจะติดตามไอ้งูเหลือมตัวนี้  ว่าอาทิตย์ต่อไปจะแซวอะไร  จะมีมุขอะไร 

ทั้งๆที่ใครเป็นเจ้าของเสียงนั้นก็ไม่รู้

เด็กค่ะ ไม่ใช่โง่ แต่เด็กอยู่ มันไร้เดียงสา คิคิ  (ทุ้ย) 

แบบว่ามันฮาอ่ะ  มีศัพท์ใหม่ๆมาตลอดจนจำเอาไปเล่นเพื่อนได้(เลยโดนด่ากลับมา ก๊าก) หลังจากนั้น เราก็ฟังจนเส้นเสียงของอีตานี่ฝังเข้าไปในแก้วหู  พอตอนนั้นมีรายการอยู่รายการนึงเค้าเชิญน้าเน็คตัวเป็นๆไปออกรายการ  ตอนแรกเราก็ไม่ใส่ใจอะไร  ขี้เกียจดู

พอพูดสวัสดี เท่านั้น  เส้นเสียงในแก้วหูก็กระดิกเรียกหาเจ้าของ

เสียงงูเหลือม! (มันช่างไร้เดียงส๊า~ ฮ่าๆ)

แล้วก็แจ้นไปแปะหน้าทีวี  มองเจ้าของเสียงที่ใฝ่ฝันมานาน

...

ไอ้หนวดนี่ใคร?

หัวสีพิลึก  พิลึกมากกกกกกก  เอาอะไรคิ๊ดดดดดดดดดด
เหมือนเห็นหน้าแปลก หัวประหลาด ก็เลยนั่งดูว่าตอนที่เป็นงู กับตอนกลับร่างเป็นมนุด  มันจะแย่ขึ้นรึปล่าว?  รึว่าเอาแต่อ่านมุกที่ทีมงานคิด นอนอยู่ใต้โซฟาทำมือพะงาบๆไปทุกวันพฤหัสกันแน่

แต่ที่ฟังอีตานี่พูดตอบพิธีกร  ...  เป็นคนที่หัวไวมาก 

ทันเหตุการณ์  แถมคารมคมยิ่งกว่ามีดสปาต้า...

แกบรรจุพจนานุกรมไว้ในหัวกี่เล่มวะคะ? ศัพท์บางคำก็แทบไม่ค่อยได้ใช้แต่เพิ่งจะเข้าใจความหมายจากอีตานี่ชัดๆก็วันนี้ 

ไม่ใช่แค่รายการนั้นรายการเดียวนะ  หลายๆรายการที่เชิญน้าไป  ก็ตอบได้หมด ย้อนก็เก่ง(ไม่ใช่ย้อนแบบเถียงอ่ะ ย้อนแบบชั้นเชิง)  เคยมีรายการนึงเค้าถามว่า "สีหัวสีนี้น่ะ คิดยังไงถึงทำ?" น้าก็ตอบว่า " คือ... ผมไม่ได้คิด ถ้าผมคิด มันคงเป็นสีที่ดูดีกว่านี้แต่คงไม่ดูดีไปกว่าสีที่ไม่ได้คิด"  ก๊าก ก็ว่างั้น ^^

ไม่ใช่แค่รายการวาไรตี้ที่เชิญ  ก็มีรายการที่ให้ไปทำเรียลลิตี้อย่างเจาะใจหาเงินบริจาคซื้อทีวีให้ครูตู้อ่ะ(จำโครงการนี้ได้กันบ่?) แล้วน้าเน็คก็ได้ไปทำช่วงนี้  วิธีหาเงินของน้าเค้าคือ  "ขายไข่เจียว" 

ก็ขายไปใช้สูตรเท่าที่ทำได้  จนมาวันนึงเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

ฝนตกไม่ลืมหูลืมตาเพราะฤทธิ์จตุคามรามเทพ

ก็เลยเข้าร่มไป ขายไม่ได้  แล้วตอนนั้นแก๊สก็เสือกหมดอีก  ถ้าไม่ทำอะไรเลยรายได้จะขาดไปหมายพันเลยแล่ะ ก็เลยดูว่าน้าเค้าจะทำอะไรต่อ 

น้าก็เลยใช้ไข่ที่มีเป็นของรางวัลให้ลูกค้าแถวนั้น  คิดเกม(อะไรซักอย่างจำม่ะได้ง่ะ)ให้เล่นชิงไข่  แล้วก็ได้ไข่เป็นรางวัล  แล้วก็เลยเป็นโอกาสให้เค้าช่วยกันทำบุญหยอดตู้บริจาค  โอ้ว เอนเตอร์เทนแมนตัวจริง  ถ้าไม่โชกโชนด้านการหาเกมสันทนาการแบบนี้คงทำอะไรไม่ได้อ่ะ  เป็นพิธีกรภาคสนามก็ไม่ได้แล้ว ถ้าไม่รู้จักคิดวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้าแบบนี้ 

เราก็เลยอิมเพลสอีตานี่เอามวากๆๆๆ 

เก่งว่ะ อีนี่

แล้วก็มีบทความเป็นของตัวเองในหนังสือพิมพ์ด้วย  เป็นบทความวิจารณ์อะไรซักอย่าง  คือเค้าบอกออกมาแบบเดียวกับที่คนทั่วไปคิดกันแต่ไม่มีโอกาสได้บอกให้คนอื่นๆมาอ่าน มาเคาะเอาไปรู้  น้าก็เลยใส่ซะเต็มที่  ชอบก็ชอบ  ไม่ชอบก็ไม่ชอบ  ไม่ชอบอะไรก็บอกซะหมดเปลือก  ไม่กลัวอิทธิพลดี เราล่ะช้อบ

แล้วน้าเน็คก็เลยทำให้เรารู้จักการใช้คำพูด(คิดไปเองว่าน้าเค้าสอนเราพูดตัวต่อตัว ก๊าก)  เมื่อก่อนเราพูดไม่เก่ง  คุยกับคนอื่นก็ไม่เก่ง  เพราะไม่รู้จะคุยอะไรเลยเอาแต่เงียบๆ  คนก็เข้าใจไปใหญ่ว่าเราหยิ่ง  พอได้ดูรายการ ได้ฟังเวลาน้าเค้าคุยกับเเขกกับพิธีกร  เราก็รู้สึกว่ามันสนุกอ่ะ  ถ้าเราพูดแบบนี้ได้  ก็คงสนุกดี อะไรแบบนั้น

เราก็เลยเริ่มอ่านนิยาย  อ่านคำแสลง อ่านคำผวน อ่านมุขเสื่อมๆขำๆ 

แล้วก็เก็บๆไว้ใช้เวลาที่น่าใช้ (ไม่ใช่หยิบไปใช้เรี่ยราดนะ เดี๋ยวเกิดอาการ "มุขหมด" ก๊าก) 

แล้วก็บางทีก็โดนคนอื่นดักมุข  มุขก็เลยแป้ก 555+ อันนี้เป็นบ่อย  ไม่เป็นไร ฝึกต่อไป กร๊าก  ซักวันเราจะแต่งตั้งคณะไว้แข่งกับเชิญยิ้มและป๋าโน๊ต (อย่าไปสน~ อีนี่เพ้อเจ้อ~)

ที่จริงป๋าโน๊ตก็เป็น1ในไอด้อลเรื่องการเดี่ยวนะ  ประทับจายมั่กมาก  ชอบว่ะ  แต่ละเรื่องที่มันไม่มีอะไรทำให้มันน่าฟังได้นี่มันสุดยอด  ก็ช่างสังเกตนี่เนาะ  อะไรมันก็เลยง่ายขึ้น จังหวะการพูด จังหวะการใช้มุข จังหวะที่เล่นกับคนดู  สุดยอด!!  เมพขิงๆ

กลายเป็นโน๊ตไปแล้ว กร๊าก

นี่ก็เป็นสาเหตุบ้าบอที่เรารัก/ชอบ/หลง ผู้ชายคนนี้มากๆๆๆๆ

นายทำให้เราพูดได้ (???) นายทำให้เรามีชีวิตใหม่(???) นายเก่ง  ข่าวเสื่อมๆก็ไม่มี(หมายถึงข่าวฉาวๆ คลิปเสื่อมๆ ... เอ่อ ถ้าอย่างน้ามีคลิปได้.... เราก็อยากดูนะ กร๊ากกก )

น้าเน็คคคคคคคคคค  บันซายยยยยยยยยย

ปล. ขออภัยกับความสติบวมของจขบ. อะฮ้างส์

ปลล. ยังไม่ได้อัพรูปริคไคที่เหลือเลย TvT  ส่งให้คุณต่ายขากับเจ๊นกขาก็ยังไม่ได้ กรี๊ด น้าเน็คช่วยด้วยยยย

ปลลล. พรุ่งนี้.... ไปกินบุพเฟต์ไอติม!!!!!!