รักนะNOD32 เราจะไม่ลืมเธอ
posted on 23 May 2009 23:27 by aniefefalus in LIFE
คำเตือน
เนื้อหาแอบแฝงเรท18+นิดนึง กรุณามีสัญชาตญาณในการอ่าน
อ่านชื่อเอนทรี่ที่แสนลิเกๆ แล้วอย่าไปตีความว่าNOD32มันล่มสลายนะตัวเอง
เมื่อเอนทรี่ก่อนหลายคนแทบอ้วกเพราะมันเป็น text ล้วนๆแถมยาวสราดๆ ไม่รู้ไปแค้นเคืองอะไรกับศาลนักหนาพ่อแม่ก็ไม่ได้เป็นข้าราชการแล้วไปเด็ดดอกไม้ในสวนรัฐสภาจนมีเรื่องกับคนสวนถึงขั้นให้ตุลาการชี้ขาดติดคุก7ชั่วโคตรอะไรแบบนั้น
ถ้าเรามีเรื่องก็ขอให้มันจบที่ประตูบานนั้นก็พอ...
เพราะงั้นเอนทรี่นี้ หนูขอปรับปรุงรวบรัดตัดตอนไปเลยแล้วกันนะคะ ว่าเมื่อวันศุกร์ หนูนอนตอนเที่ยงคืน
ห๊ะ สั้นไปเหรอ? ไม่รู้เรื่อง? นอนตอนเที่ยงคืนแล้วเป็นไง?ทำไม? ถ้านอนตอนตี2ครึ่งแล้วทักษิ_จะกลับมาเหรอ?
โอเคค่า เมื่อขอมา(ใคร???)เดี๋ยวเราจะบอกให้ว่าทำไม ^^
เรื่องของเรื่องคือ " เราฝึกงานจบไปเมื่อวันศุกร์ค่ะ!!! มุโฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
"
//แหกปากหัวเราะใส่นางสาวR //โดนนางสาวRถีบกระเด็นไปปราณบุรี
เสียเวลาอ่านบทเน่าไปหลายบรรทัดเรามาเข้าบทคัด(ไม่)ย่อกันดีกว่าค่ะ
เมื่อวันพฤหัส วันที่เราไปมีเรื่องกับประตูศาลน่ะ แล้วตอนเย็นพอกลับมาเก็บของก็เจอพี่เจ้านายแล้วก็เจ้านายหย่ายของบริษัท มาคุยถึงเรื่องวันศุกร์วันสุดท้ายของการฝึกงาน
ซึ่งเนื้อหาเข้มข้นมากค่ะ อิชั้นล่ะเครียดมาก ไม่คิดว่าวันสุดท้ายจะเป็นอะไรที่กดดันเด็กได้ขนาดนี้ โอ้ว
คือถ้าไม่ทำเลยนี่ มันจะไม่จบฝึกงานเอาค่ะ! อิชั้นโซเครียด คุณกั๊มซีนะคะ!!
เงื่อนไขมีดังนี้
1.พรุ่งนี้ห้ามลืมพกบัตรประชาชนมานะ (คำสั่งนี้เด็ดขาดมาก ถ้าไม่เอามานี่เท่ากับที่ฝึกมาช่างไร้ความหมาย!)
2.พวกเธออายุถึง20กันรึยัง? ( อ๋อ เช็คอายุเด็กฝึกงานของที่นี่สินะ เข้าใจแล้วค่ะ หนูถึงค่า! 2xปีค่ะ!!! )
3.บอกพ่อแม่รึยัง?ว่าพรุ่งนี้กลับดึก? (กรี๊ดดดดดด แสดงว่ามีโปรเจ็คใหม่มาให้ทำก่อนฝึกจบใช่มั้ยคะ??? จัดมา! วันสุดท้ายแล้วกรูสู้!!)
4.พรุ่งนี้เอาชุดมาเปลี่ยน เอ้ย ๆ ไม่ต้องใส่ชุดนศ.มานะ (โห แสดงว่าเป็นงานที่ต้องใช้พลังใช่มั้ยคะ? ถ้าทำอะไรเสียรึว่าซ่อมเครื่องอะไรมันจะเปื้อน เลยต้องเปลี่ยนชุดลุยๆใช่มั้ยคะ? ได๋ฮ่า หนูทำด้ายยยยยย)
เจ้านายหย่าย - โอเค ถ้าทำไม่ครบสี่ข้อนี้น่ะ "เข้าไปกินไม่ได้นะ"
เข้าไปกินไม่ได้?
ห๊ะ?
กิน? กินเหรอ? ท่านเจ้านายหย่าย บอกว่าไปกิน?
แล้วเงื่อนไข4ข้อนั่น.............. อ๋อ!!
ไปกินก๋วยเตี๋ยวจับกังแถวเยาวราชใช่มั้ยคะ!! หูย ที่นั่นเคร่งมากเลยนะถ้าไม่แสดงบัตรประชาชนว่าอายุถึง20นี่อาจจะกินหมูแดงเกิน5ชิ้นไม่ได้ทีเดียว โหวววววว อิชั้นเก็ทแล้วค่ะ
ปล่อยมันบ้าไปคนเดียว นี่มีใครคิดแบบนี้อยู่มั้ยเนี่ย?
สรุปสั่นๆ เอ้ยสั้นๆ ว่าเค้าจะพาพวกดั๊นไป"กิน" อะไรนั่นแล่ะ เออ นั่นแล่ะ ที่เค้าไม่ให้มนุดอายุน้อยกว่า18+เข้าไปอ่ะ เออ!! นั่นแล่ะๆ ใช่แล้ว มันคือไอ้นั่น
สำหรับคนที่ยังไม่เก็ท คือเป็นสถานที่ที่เค้าม่ายห้ายเด็กน่อยๆเข้าไปวิ่งเล่นไปสั่งนมรสน้ำผึ้งตราหมีอุ้มลูกกินกัน แต่ที่ๆเราไปนะ มันไม่หวือหวาเหมือนผับ เหมือน RCA อะไรแบบนั้น ของเรานี่จะออกแนวลานเบียร์ที่มีแต่คนวัยทำงานๆเค้าไปนั่งดริ๊งค์กันหลังเลิกงานวันศุกร์ สาวเชียร์เบียร์ที่นี่ไม่มีกะเทยอ่ะ เสียใจมาก
เข้าใจตรงกันนะว่าคือร้านหมูกะทะ (ไม่ช่ายยยยยยยยยย อย่าบ้าจี้ตามนะ)
ก็คือมินิลานเบียร์แถวๆ ศรีนครินทร์ ไกลโหงเลยอ่ะ ดีที่เค้าขับรถไปส่งระหว่างที่นั่งรถเราก็ได้ฟังละครหลังข่าวไปด้วย จากพี่ๆเซลเลอร์ที่ไปด้วยกัน เป็นละคร3รสชาติเรื่องวงในของบริษัท อา... ดุเดือดยิ่งนัก สนุกดีนะ ฟังแล้วเจริญอาหาร
นั่งในรถไปเพลินๆ วันนี้นั่งรถโตโยต้าล่ะค่ะ!! ไม่มีรังมดแดงเหมือนBMWอ่ะ เห็นมั้ยบอกแล้วมันตายตัว! (ใครไม่เก็ทว่าทำไมBMWมันต้องเลี้ยงมดกรุณาตามอ่านที่เอนทรี่ที่แล้วเด้อค่ะ [จิ้มๆ] )
ก็นั่งกินลมแอร์รถไปจนถึงร้าน STORIES
ก็สั่งกับข้าวมากิน แล้วเราก็เอากล้องไปถ่ายรูปเล่นที่ร้าน แร่ดกลางสายฝนลัลล้า สาวเชียร์เบียร์ก็มองอยู่นั่นน่ะ ยังไม่ทันได้กินอะไรก็ไปซะแล้ว
มีรูปอ่ะ แต่ขี้เกียจเอาลง555+ ช่างแย่
แล้วก็หนำใจก็มากิน อาหารของที่นี่เป็นอาหารน้ำเค็ม เข้าใจมั้ย อาหารน้ำเค็ม? มันไม่เหมือนกับอาหารน้ำปลานะ น้ำปลาก็น้ำปลาอันนี้น้ำเค็ม อืม เค็มเหมือนกันมันกว้างกว่า (อะร๊ายยยย)
อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ให้เครื่องเยอะโคด เหมามาจากทะเล เหมือนลากอวนทั่วแปซิฟิคแล้วเอามาทิ้งที่อ่าวไทยอ่ะ โอ้ว ผักชีกับเห็ดโคนนี่คือปะการังกับดอกไม้ทะเล อา แล้วก็เม็ดพริกไทยดำมันคือหินโสโครก แล้วก็นั่นอีก ผักกาดมันคือซากเรือไททานิคที่อับปาง
อา... โรแมนติกที่สุด
แล้วกินๆ คุยๆ(อันนี้ส่วนใหญ่เป็นพี่ๆ) เรา3คนมีหน้าที่ดูเค้ากิน"เล่า" แล้วก็คุยๆกันไป สนุกดีนะ
"กินเล่าได้มั้ยเนี่ยพวกเธอ?"
...
เดะฝึกงาน 3 ตัว - "ก็พอได้ค่ะ/ครับ" (กรี๊ดดดดดดดด ตอบไปแล้ววววววววว)
"แต่ว่าวันนี้ไม่อยากกินอ่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปทำธุระแต่เช้า" (ธุระที่ว่าคือไปเดินโปรยตังที่วังหลังน่ะ ถ้าพลังชีวิตมันหายไปกับความแฮงค์ล่ะก็ เพื่อนเราจับถ่วงเเม่น้ำเจ้าพระยาแน่นอน)
รู้สึกตัวอีกที เล่าปั่นกามิกาเซ่ ก็แหมะอยู่หน้าเรากับเพื่อนอีก2คนเเล้ว
มาฆ่าเราด้วยมือเปล่าดีกว่ามั้ย?
โอเค เล่าปั่นก็เล่าปั่น ยังมีพี่เค้าไม่สั่งแบล็คมาให้อย่างเพียวๆ ไม่งั้น เราคงตายคาก้างปลาจาระเม็ดตรงหน้าแล้ว เห็นยังเด็กก็เลยสั่งเบาๆมาให้ อ่ะได้ มันไม่เมามากหรอก เห้อ อ่อนๆ คือเล่าปั่นจะใส่เล่าอ่อนๆน่ะ ไม่แรงเท่าไหร่ จากประสบการณ์ที่เคยฟังและชิมลางมาก่อน
แต่เราก็ลืมไปอีกนั่นแล่ะ
ว่าที่นี่มันลานเบียร์นะคะ...
วินาทีแรกที่กามิกาเซ่เข้าปากแล้วสัมผัสปลายลิ้นที่มีแผลร้อนในพุพองอยู่ในปากก่อนแล้ว อื้อหือ
เชี่ย เข้มปึ้ด...
สงสัยเค้าคงจะทำช็อตรั่ว ไม่ก็ทำ6ช็อตหล่นไปในเหยือก (ช็อตคือ1ฝาเล่าน่ะจ้ะ ไม่รู้ที่อื่นใช้หน่วยเดียวกับเรามั้ยแต่อันนี้เราใช้ตามเพื่อนจ้า เราไม่รู้เรื่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง กรี๊ด)
น้ำมะนาวขมๆนี่เอง
จะเข้มจะขมยังไง อิชั้นก็ซัดไปแล้ว 2 แก้ว! (อิชั้นเป็นคนกินน้ำทุกอย่างเร็วมากค่ะ) คือพอว่างปุ๊บจะมีเด็กเสิร์ฟมาขอแก้วไปเติม อิชั้นเกรงใจก็เลยยื่นไป อิชั้นไม่ได้ขี้เหล้านะคะ อิชั้นไม่เคยกินจนมึนจนเมานะ - -" เค้าเรียกกินอย่างมีสติสตัง มึนก็เลิก พอ ไม่เอาแล้ว
ก็คิดว่าพอแก้ว2เสร็จมันจะหมดเหยือกไป ก็โอเค เสร็จภาระกิจ Mission Complete
หันไปอีกที... ทำไมแม่งแตกหน่อมาอีกเหยือกวะ แสรส พี่เค้าสั่งมาเพิ่ม...
ทำไม ไม่เปลี่ยนรสวะ? (ไม่ใช่ประเด็น!)
ก็เลย มีแก้ว ที่ 3 เพิ่มมา ในประวัติศาสตร์การกินเหล้าปั่นของอิชั้น
พอกินไปครึ่งนึง เอาแล้ว เอาเเล้ว หน้าตึง เส้นเลือดสูบฉีด ประจำเดือนมาไม่ปกติ
พอ หยุด เราหยุดแล้ว ท่านก็.....
หยุดชนแก้วกะกรูได้แล้ววววววววววววววววววววววววว ไม่งั้นกรูชนน้ำเปล่าจริงๆนะ! (เราก็ชนน้ำเปล่าจริงๆ 555+ฟังดูเยอะ แต่เค้าชนกะเราแค่3ทีเองนะ)
เป็นครั้งแรกที่เรากินเล่าแล้วมึนได้ขนาดนี้ เข้มโคตรๆ ไม่เคยกินเข้มแบบนี้ - -" รู้ตัวว่าเดินเซเลยเวลาลุกจากเก้าอี้แล้วจะกลับบ้าน (คือกลับบ้านตอน3ทุ่มกับเพื่อน กลับพร้อมๆกัน3คนน่ะ)
พวกพี่ผู้ชาย2คน(หัวหน้าหย่ายยยยยยย) ก็มาส่งที่หน้าร้านให้โบกแท็กซี่ไปส่งที่สถานีBTS อ่อนนุช (เชื่อละ ว่าแม่ง ไกลจากรัชดาจริง) พร้อมเงินค่ารถอีก400 (ของ3คนนะ เค้าไม่ได้แจกอั่งเปาคนละ400นะ)
แล้วเราก็ร่ำลาพี่ๆทุกคนที่มาเลี้ยงส่งเรา ทำงานกับเรา เล่นกับเรา ซื้อไก่ทอดมาให้กิน บลาบลา พี่ๆที่นี่น่ารักมากค่ะ ชอบมาก เป็นกันเองกับทุกคนมากๆ หัวหน้าหย่ายของที่นี่ก็ตลกดีค่ะ ดูฮีไม่เครียด แต่ทำงานเก่งมาก =w=b
รักพี่ๆทุกคนนะเคอะ อิชั้นเขิลลล์ จุ๊บๆ
ฮือ คิดถึงเด้อลา
ไว้เราจะไปหานะคะ โฮวววววววววววววววววว
รักมากค่ะ ©
ปล. นี่ๆนางสาวRอ่านอยู่ป่าว? ตกลงชั้นได้เงินมาพันนึงแล่ะ! ได้วันสุดท้าย เค้าใส่มาในกระเป๋าผ้าของบริษัท ของแกก็อาจจะได้วันสุดท้ายก็ได้นะ *ส่งสายตาให้กำลังใจกิลบุ่ย*
ปลล. ตกลงเเล้วเราเมามั้ยเนี่ย?
ปลลล. ถ้า"อิชั้น"เมื่อไหร่นี่คือ เสียศูนย์แล้วเหรอ?
ปลลลล. ไม่จริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ปลลลลล. อ่านอย่างมีสติ
ปลลลลลล. มีวิจารณญาณ
ปลลลลลลล. และมีระเบียบวินัย
ปลลลลลลลล. ตกลงแล้ว ไม่เมานะเว้ย !
ดีแร้วๆ
แกเมาแล้วหละ *ตบบ่า*
ปล. ฉันยืมกักคุรันแกนะเฟร้ย อาจจะยืมวิกฮิบาร๊วยด้วยนะเทอ~ มร๊วบๆ
ปล2. เห้ย ที่บ.เค้าให้ตังค์น้า เบี้ยเลี้ยงต่อวันกะค่าโปรเจคหละ
มุโฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
#1 By ※ Rokang ※ on 2009-05-24 01:33