雲 雀 ☆ K д Я O K ★ 不 二

Feed Subscribers ขึ้นไปถึง 12 หนูล่ะตกใจ!

แว้บๆ มาปลูกต้นไม้ก่อนไปนอนตาย T^T ไม่สบาย กีซซซซซซซซซ  ขอยาโหน่ยก๊า

วันนี้ไปงานมังงะมาเช่ล่ะก๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา
ไม่ได้คอสไปล่ะ   ขี้เกียจ  วะฮาฮ่า 

แต่ได้เจอคนรู้จักเยอะมากมาก  ทักไปเยอะมากมาก แล้วก็ไม่ได้ทักอีกเยอะมากมาก (เอ๊ะ ยังไง)
แต่ยานี่เราคิดนานนะ  ว่าทักแล้ว...     ไม่นึกว่าปฏิกิริยามันจะตอบสนองได้แรว๊งขนาดนั้น ก๊าก  กรี๊ดให้มันดังกว่านั้นอีกนะ  เราชอบ 555+

คุณกั๊มล่ะซึ้งใจ  ได้เจอเพื่อนๆน้องๆพี่ๆนะคะ อร๊าย   *ส่งจูบ* *โดนเตะจูบกลับมา*

คือเราเอาเสื้อเถื่อนให้คนๆนึงไปคอสกะเทยล่ะค่ะ 

เป็นกะเทยแกงค์ชุดกาคุรัน  เรื่อง  Litchi☆Hikari Club
ชื่อเรื่องภาษายุ่น ライチ☆光クラブ

เป็นเรื่องของกะเทย ลิ้นจี่  แสงสว่าง ไข่ห่านอะไรไม่รู้เหมือนกัน //โดนแกงค์นี้ตบชัก

เรื่องย่อ:

เป็นเรื่องของกลุ่มเด็กผู้ชายเก้าคนของโรงเรียนชายล้วนแห่งหนึ่งใน Tokyo Grand Guignol พวกเขาพยายามสร้างหุ่น Ultimate AI ขึ้น โดยจุดประสงค์บางอย่าง ในฮิคาริคลับภายใต้การนำของเซร่า(Zera) ผู้ชั่วร้าย ที่ควบคุมจิตใจของสมาชิกทุกคนให้ทำตามสิ่งที่เขาพอใจ ยังมีทามิยะ(Tamiya)ซึ่งเป็นคนก่อตั้งฮิคาริคลับและต้องการฮิคาริคลับคืนมา ,นิโค(Nico) มีหน้าที่รองรับคำสั่งของเซร่า และไจโบ(Jaibo) เด็กหนุ่มผู้หลงไหลในตัวเซร่า

พวกเขาได้ลักพาตัวเด็กผู้หญิง แต่เจ้าหุ่นยนต์ที่สร้างขึ้นดันไปหลงรักเด็กผู้หญิงคนนั้น แถมเธอดันรักเจ้าหุ่นนี่ซะด้วย เรื่องวุ่นๆจึงเกิดขึ้น (กับเหล่าสมาชิกของฮิคาริคลับที่ดูเหมือนจะโรคจิตทุกคน)

...

(credit ข้อมูลจาก http://cofactor.exteen.com/20090516/review-litchi-9734-hikari-club ค่ะ)

...

อย่าได้ถามอะไรมากกว่านั้นค่ะ  คือเราก็ไม่รู้จัก วาก๊าาาาาาา

โดนไอ่โรมันไซโคดิฉันมา!!! 

ก่อนวันนี้ซัก 4 วัน

มันจะให้ดิฉันเดาว่าอย่างมันจะคอสเป็นอะไร   แล้วก็ส่งรูปข้างบนนั้นให้ดู 

เราก็ตอบไปอย่างมั่นใจสไตล์ลอริเอะ  ว่าอย่างมันน่ะ 
"อย่างแกน่ะ เซร่าฟันธง!!!  ทั้งชั่วทั้งจิต" 

มันก็ไม่เฉลย หึหึหึ  แทงใจดำล่ะซี้!!  ชั้นเก่งใช่มะล่ะ 

วันนี้ก็เลยเอากาคุรันไปให้  หนีบวิกไปด้วย  รู้สึกสังหรณ์ใจว่ะ จริงนะ  ไม่รู้ทำไม  รู้สึกว่าเอาไปแล้วมีประโยขน์แน่นอนอ่ะ!

ตอนที่รอมันมา  ก็เจอกับน้องชายที่ภาคมาคอสเรื่องอะไรค่อนๆ ซะอย่างจำไม่ด้ายแร้ว

แล้วก็คุยกะเราหนุงหนิงๆจู๋จี๋ๆกันพักใหญ่

เรื่องที่คุยก็นะ  แม่งขัดกับสิ่งแวดล้อมและสถานการณ์ที่พวกกูยืนอยู่ตรงนี้ม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เราสองคนกำลังคุยเรื่อง "ประชุมเชียร์"  "วิชาภาคที่เรียน"  "ที่ฝึกงาน"  

บร๊ะเจ้า!!

คือกูอยู่งานการ์ตูน  คอสเพลย์ อะไรพวกนี้อยู่นะก๊ะ! ไม่ใช่งานเปิดโลกจุฬาวิชาการ!!  ไม่ใช่พอคุยๆกะกูแล้วเดินไปหาใบสมัครหาที่ฝึกงานที่ขายๆกันอะไรแบบนั้น  แล้วก็เห็นโดจินเป็นหนังสือภาษาซีอะไรแบบนั้น

โอ้วซ์  แล้วแบบ...

คุยกันอย่างมันอ่ะ 55555555 บ้าว่ะ  กำลังคุยๆว่าสอนเพลงมหาลัยแล้วมีมิคุเดินโฉบไปโฉบมา  แล้วก็มาคุยเรื่องวิชาเขียนโปรแกรมก็มีK-ON เดินขวักไขว่เป็นแบคกราวน์อยู่ข้างหลังพวกเรา

โถ   มันช่าง  (พูดไม่ออก)

มิน่าเวลาเจอกันที่ห้องภาคนี่จะคุยแต่เรื่องงานอีเวนท์  เรื่องคอส  แต่พอมางานอีเวนท์แม่งชวนกูคุยเรื่องมหาลัย

หอยหลอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
อีบร้า!!  (แต่ดิชั้นคุยได้นะคะ ก๊ากกกกกกกก สถานที่ไม่ใช่ประเด็น)

 
เอ๊ะ  พูดถึงหอย

เราพูดว่า"หอยหลอด" กะแกไปกี่คำแล้ววะโร
ไม่นับหอยอื่นๆที่ปนไปด้วยตอนเจอหน้าแกอ่ะ  จำไม่ได้เนาะ  เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก สะใจ! วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วโรก็มา  พร้อมกะแกงค์กะเทยกาคุรันอีกสามคน นุ้งเคย์ นุ้งยู มินาม๊วย  พกตากล้องกะทัดรัดฮิบ๊วยมาด้วย  พร็อพก็เอาออกมา  อ่ะแต่งหน้า อ่ะทาปาก(แดงโคตร) 

แล้วมันก็หยิบถุงมือดาวออกมา

*ตบเข่าฉาด*  
เห็นมั้ย!   ชั้นเก่ง!  ชั้นเดาถูก  โด่เอ๊ย  ไม่เห็นยากเลยแกอ้ะ 

มันเป็นเซร่าจริงๆด้วยค่ะ 

แล้วโรก็ได้ใช้วิกเราจริงๆด้วย *หัวเราะบ้าคลั่ง*  เห็นแมะ  ยังไงมันก็ไม่เสียเที่ยวที่เอามาล่ะวะ!    

แล้วก็ถ่ายรูปกะเทย ลัลล้ากันไป

CAST  (ก็อปมาจากบล็อคฮิบ๊วยล่ะ กร๊าก)

Rokang as Zera (Emperor of Ruin)

Minamo as Jaibo (Ebony Rose)

Kei_Zoldick as Raizou (Flawer of Darkness)

YUU as Tamiya , Bullet of Truth

ปากเด่นมวาก

(รูปที่เยอะมากมายรอชมบล็อค[ฮิบ๊วย] , [โรค๊วย] นะจ๊ะ )

แต่ที่รู้ๆคือนุ้งเคย์ช่าง.... เริ่ด  เหมือนโคดอ่ะ! *ตกใจ*

เราถ่ายมาแค่นี้ล่ะ T^T เลเยอร์คนอื่นก็ไม่ได้ถ่ายนอกจากพี่กีรูปนั้นรูปเดียว "Orz

มีกล้องแต่ไม่ถ่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

กีซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ  ทำตัววววววววววววว

เพราะไม่ค่อยมีแรงถ่ายง่ะ T^T  ฮือ  เลเยอร์เต็มเยย แต่ไม่ได้ถ่าย กีซ (น้องภาคเราก็ไม่ได้ถ่าย เบื่อแล้ว? ก๊าก)

หลังจากที่ถ่ายรูปจนงานเลิก 555+ เท่จริงๆกลุ่มนี้

ก็ไปกินอาหารข้างล่าง  ร้านไรวะ  รู้แต่ว่าสั่งพะแนงไก่ห่อไข่ไป
แบบว่านานชิบ  หอยหลอด

เราได้เป็นคนสุดท้ายจากทั้งหมด 9 จาน
คือมันคงทำยากมากมายน่ะ  แล้วเราก็รู้สึกเลวที่เรายังไม่ได้ข้าวอยู่คนเดียว  ก็เลยคุยเรื่องไก่เบ่งไข่แล้วเอาไข่มาห่อข้าวที่เอาไก่ตัวนั้นมาชำแหละให้อีก 8 คนฟัง  (หมายเห็ด ของจริงเล่าละเอียดกว่านั้น)

สรุปทำให้แดกกันไม่ไหว  น้ำหูน้ำตาร่วงเลยทีเดียว (มันขำขนาดนั้นเลยเหรอวะคะ?  กินไปก็ได้นะ  ไม่ต้องช่วยขำเรื่องของเราก็ได้ เดี๋ยวจุก กีซ)

รอซักพักอาหารอันศักดิ์สิทธ์ของเราก็มาเสิร์ฟ (ยกมือไหว้ธุจ้าก่อนด้วยนะเออ ก๊ากกกกก)

จบเอนทรี่ไปแบบมึนๆ

ไปล่ะก๊าาาาาาาาาาาา