雲 雀 ☆ K д Я O K ★ 不 二

FAG

http://aniefefalus.exteen.com/20090601/faq-1

ใกล้จะหมดอายุแล้วนะจ๊ะ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

*หมายเห็ด*

เอนทรี่นี้ต้องการการจินตนาการถึงภาพ3มิติและเสมือนจริงค่อนข้างสูง เพราะจขบ.มันขี้เกียจ
เลยไม่มีรูปประกอบ

หนูขอโต้ดดดดดด

หัวเอนทรี่มันจะสั้นลงเรื่อยๆ  รู้สึกมันเหมือนรณรงค์งดสูบบุหรี่โลกยังไงไม่รู้

ปลูกต้นไม้เมื่อวานไม่ทันอ้ะ 
อยากได้ดอกไม้ยิ้มๆจัง  เค้าต้องเลี้ยงยังไงเหรอคะ? 

เดี๋ยววันนี้จะลองการเล่าอีกแบบให้ดู  อยากรู้ว่ารู้เรื่องกันมั้ย 

เล่าแบบไร้รูปภาพประกอบแต่ต้องทำให้รู้ว่ามันต้องมีรูปประกอบมันถึงจะเข้าใจรูปประกอบได้เก็ทมากกว่าจะเล่าแบบไม่มีรูปประกอบ (พูดเองก็งงเอง)

มันคือการใช้จินตนาการของผู้อ่านในการจินตภาพออกมาให้สมจริงน่ะเค่อะ  ถ้าจิ้นแล้วงงยังไง 

หลังไมค์เเล้วเราจะบอกวิธีการมาดูของจริงแบบลงช็อปมาดูของจริงๆกันเลยทีเดียว จ้า  //โดนตบ

อย่างเอนทรี่ที่แล้วนี่ไม่ต้องคิดให้สมจริงมากก็ได้นะ  แสบคอเปล่าๆ

เมื่อวันก่อนค่ะ  วันพุธอาทิตย์ที่แล้วนู้นนนนนนนนนนนนนนนน

เรากับเพื่อนๆอีกประมาณ 4-5 คน  จะลองของ  ขึ้นไปสำรวจตึกแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เพิ่งสร้างเสร็จ  แต่ว่ายังไม่เปิดใช้ *ซาวน์แทร็ค "ชิ้ง"  แบบหนังผีเกรดบี*

ขึ้นตึกไปประมาณ5โมงเย็น

เอิ่ม  ไม่ต้องจินตนาการถึงสภาพดินฟ้าอากาศหลังฝนตกขมุกขมัวเป็นที่ซ่อนตัวของผีในบ้านร้างแบบที่เคยดูๆกันนะ  วันนั้นฟ้าโปร่งเมฆขาว พระอาทิตย์เฉิดฉาย คือเรียกว่าอากาศแบบดีจนเสียชาติเกิดหน้าฝนมากค่ะ

ก็คือพวกเราจะขึ้นไปดูห้องภาคใหม่เท่านั้นเองจ้า  คือแม่งว่างไง  กลับบ้านเร็วกว่า6โมงแล้วเดี๋ยวที่บ้านสงสัย

มหาลัยเรามันสร้างตึกนี่สูง12ชั้น(ชั้น12เป็นดาดฟ้า)  แล้วภาคเราก็ได้เหมาชั้น10-11ไป  ว้าว  2ชั้นแน่ะ  โคตรฟินาเล่!   ภาคอื่นได้ทั้งตึก ภาคเราได้เป็นชั้นๆนับจากเชิงบันไดแรกและขั้นบันไดสุดท้าย และได้ดาดฟ้าเป็นของแถม!  กรี๊ดดดดดดดด

พวกเราหกชีวิตก็ได้เริ่มขึ้นลิฟต์ขนของ  เพราะลิฟต์ขนคนมันยังไม่เปิดใช้

และอีลิฟต์นี้ลุงยามก็อุตส่าห์เตือนพวกเราด้วยความปราถนาดี

"ระวังด้วยนะ  มันค้างบ่อย"

แล้วประตูลิฟต์ก็ปิด  ขังอีกหกชีวิตไว้ข้างใน....

   ขอบคุณค่ะลุง

ขึ้นแต่ละชั้นนี่แฝงไปด้วยความตื่นตระหนกระคนตกใจ!  "กึก กึก  กะกึก"  แล้วก็มีแรงสั่น"หงึกๆ" ทุกทีเวลามันเลยรอยต่อแต่ละชั้นไป
... อา  ระยะทางไปชั้น10  ใช้เวลาไป1นาที30วินาที

นานโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

แต่ถ้าคิดในแง่ดีว่ามันไม่ไปชั้น10แล้วแถมด้วยการดิ่งไปชั้น1ด้วยความเร่งสู่พื้นโลกแล้ว  มันดีกว่ากันเย้อ  อ่ะพอชั้น10เราก็ออกไปจากอีลิฟต์นี่  อย่าไปถ่วงภาระเค้ามากเรย เค้าหนัก

ก็เดินสำรวจดูน้ำขังกันไป  ดูห้องที่แม่งออกแบบซะเหมือนห้องไฮสคูลของฝรั่งอ่ะ เเบ่งเป็นห้องๆไป  ไม่รู้สึกว่าเราอยู่ห้องภาคเลยซ้ากนี้ดดดดดดดด  เหมือนคอนโดที่ยังผ่อนไม่หมด เฟอร์ก็เลยยังไม่มีใช้

ดูชั้น10เสร็จก็ขึ้นบันไดหนีไฟไปชั้น11  ก็คล้ายๆกัน  ไม่มีอะไรบันเทิงเริงใจ(ไปมากกว่าอีลิฟต์เมื่อกี๊)

ก็ย่องกันเดินอย่างมีมารยาท(เพื่อ?)  เกาะประตูดูโน่นดูนี่ในห้องกันไป

เน็ทกับเก่ง  เพื่อนเรา2คนก็เดินๆกันไปเกาะประตูกระจกบานนึงแล้วทำท่าเหมือนจะเปิดออก  เพราะสงสัยตำแหน่งของประตูที่มันสร้างไว้ใกล้ๆลิฟต์ขนคนตัวนึง

แล้วมันก็ผงะออกมา! 

ตื่นเต้นมะ!  ตกใจมะ!! คิดดูเหมือนหนังอาชญากรรม ดิเอ็กซ์ควายเลยอ่ะ  อยู่ๆมันก็เห็นในสิ่งที่มนุดไม่เห็น *ซาวน์แทร็ค"ชิ้ง"* มันน่าจะกรี๊ดสร้างฟีลนิดนึงนะ  ให้ฉี่แตกตายกันไปเลย

คือ  ประตูมันชอบมีปัญหากะเราจัง  ตั้งแต่ไปมีเรื่องกับประตูที่ศาลปกครองมา >>> เมื่อฉันไปเป็นเนื้องอกที่ศาลปกครอง

คราวนี้ประตูอันนี้

มันเป็นการออกแบบทางสถาปัตย์ที่เปรี้ยวมากๆของภาคเราว่ะค่ะ 
มันเป็นประตูกระจกแบบผลักออก  แต่มีโซ่คล้องล็อคอยู่  แล้วด้านนอกพอผลักออกไปแล้วจะมีระเบียงยื่นว้าเหว่ออกไป  กว้างประมาณ 1 เมตร แล้วความยาวเลยจากประตูออกสู่ภายนอกอีก 50 เซนติเมตร

เลยจากความกว้างและความยาวที่เราบอก

เป็นอากาศธาตุ!

*ซาวน์แทรค "คว้าง"*

สร้างประตูทำไข่ห่านอารายคะ?  นี่ชั้น11นะก๊ะ  ไม่ใช่ชั้น 1  ร่วงไปนี่ประกอบชิ้นส่วนกันไม่ได้เลยนะเออ  เราคงตามหาวิญญาณที่ออกจากร่างมันไม่ได้ด้วยเอ้า 

ห้องภาคเปรี้ยวมากอ่ะ!  คือถ้าประตูไม่ได้ล็อคอยู่  เพื่อนเรามันมันคงง้างออกไป  แล้วไม่มีใครคิดอ่ะว่าทางมันจะแคบหอยหลอดได้ขนาดนั้น  อู้ว  ตกไปนี่เรื่องนี้คงแซ่บน่าดู....
ถ้ามันเป็นประตูแบบใช้ชั่วคราวก็ว่าไปอย่าง  แต่นี่เหมือนจะเป็นประตูอย่างดีอ่ะ  สร้างไว้ทำอะไรแน่ๆ  แล้วถ้าเปิดออกไปได้ก็ตายแน่ๆเหมือนกัน 

ก็เลยเก็บเป็นปมไว้  ว่าเป็นห้องหอยอะไร 

แล้วยังเปรี้ยวไม่พอ ยางไม่พ้ออออออออออออออออออ

มีเปรี้ยวอีกอัน

คราวนี้พอจบเรื่องประตูปริศนาอันนั้น  ก็เลยเดินต่อไปเรื่อยๆจนสุดตึกอีกด้านค่ะ
ระยะทางจะด้านนึงไปด้านนึงก็  ไกลอยู่นะ  เพราะตึกมาออกจะยาว 

เค้าสร้างรั้วสูงๆ คิดว่ากันนศ.ภาวะเครียดกดดัน  แล้วหาทางออกด้วยการทิ้งดิ่งลงไปที่หอพักนศ.ชายมั้ง (คือมองออกไปจากตึกเป็นหอชายกับหอหญิงค่ะ)  รั้วเค้าก็สร้างได้555+  ครีเอทโคตร เหมือนรางไว้เขี่ยบุหรี่ *ขำ*

แต่ทีนี้  รั้วสูงใช่มะ  ไว้กั้นคนเพียรพยายามออกจากตึกใช่มะ

เหมือนเค้าลืมไปอย่างว่ะ

ลืมไปว่าปีนอ่ะ  ปีนไม่ได้  แต่ถ้ามุดจากช่องว่างระหว่างรั้วกับพื้นกะระยะมาตรฐานแล้วประมาณ 2ฟุต และกว้างอีก2ฟุต เป็นช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสน่ะ

สบายไข่ห่าน500รังเลยว่ะค่ะ

คิดดูนะ  ไม่ต้องคิดพยายามมุดหรอก  ลองวิ่งๆจากฟากโน้น  ไม่ก็วิ่งเล่นกับเพื่อน  เเล้วเพื่อนแกล้งผลักแรงๆแต่เสียผลัก  พื้นห้องภาคก็นะ  ลื่นเป็นสนามสเก็ตระดับโลกได้เลย  พอเสียหลักจากการ"ผลัก"ปั๊บ
ก็จะ "ผลุบ"  หายไปจากช่องที่บอกอันนั้นไป

อา....

อยากบอกว่ามันไม่มีที่ยึดจับห่านอะไรเลยค่ะ  ดิชั้นชะเง้อไปดูแล้ว  ชะง่อนผาตึกรึอะไรซักนิดพอจะฉุดรั้งไม่ให้ร่วงไปได้  ไม่มี๊~~~~~~~~~~~~  กีซซซซซซซซซซซ

  ไม่หอชายก็ถนนระหว่างหอชายกะตึกล่ะวะ!  แล้วแต่ว่ามันจะมีความเร่งแล้วสโลปได้โค้งแค่ไหน (อาร๊าย)

แนะนำให้ใช้ไอ้ลวดดัดกันยุงน่ะค่ะ ขึงซะ  ไม่ก็ทำอะไรให้มันไม่โหว่มากอ่ะ

มันเสียว!! 

มันไม่เหมือนประตูบานนั้นน้าาาาาา  อันนั้นเข้าใจว่ามันต้องได้ทำอะไรต่อ คงไม่ทะลึ่งทำแค่นั้นแล้วหยุดหรอกย่ะ (รึหยุดแล้ววะ ก๊ากกกกก) 
แต่อันนี้มีสิทธิ์ลืมได้นะเว้ยยยยย  กรี๊ดดดดดด  หนูยังไม่อยากให้น้องในภาคมันลดฮวบฮาบนะ!

นี่แล่ะ  พวกเรา6คนมาสำรวจสถาปัตยกรรมตึกมา (ชั้นเรียนอะไรยู้ววววว)  และรู้สึกว่าตึกนี้จะเปิดให้เราใช้เทอม2ด้วย
เเล้ววันนั้นเราคงรู้  ว่าห้องนั้นไว้ทำหอยอะไร  เราจะมาบอกความคืบหน้านะจ๊ะ

จบจูนไรท์อันที่ ... 8  (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  มันเริ่มห่างไปเรื่อยๆแล้ว ง้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา)