JUNE WRITE#10 【เหตุเกิดที่ฮะจิบัง】
posted on 13 Jun 2009 18:20 by aniefefalus in JUNEWRITE
FAG
http://aniefefalus.exteen.com/20090601/faq-1
ใกล้จะหมดอายุแล้วนะจ๊ะ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เอนทรี่นี้ว่าจะทำแทคอีกอัน 555+ แย่!
เก็บแทคไว้ก่อน ฉุกเฉินยังไงเดี๋ยวขุดมาทำ ฮี่ฮี่
แทค "ฉันชอบผู้ชาย 2D" ที่ฉกมาจากนาคาเระจัง ^^ พับไว้ก่อนน่อ ยั้ยยา มันน่าทำนะ เราเก็บหนุ่ม 2D ไว้เต็มสต๊อกเลย คริคริ
เหมือนบล็อคเราถ้าไม่มีอะไรยาวๆแล้วมันไม่ใช่บล็อคเราอ่ะ (เยิ่นเย้อ ฟุ่มเฟือยสิ! บล็อคดั๊นเองฮร่ะ!! )
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมาได้2อาทิตย์แล้วค่ะ ตั้งแต่วันที่เราไปทำผมทรงกลมมา(ทรงกลมจริงๆไม่ได้เว่อ TwT) แล้วคุณภรรเมียเราก็ไปทำผมดัดหมูเกาหลีของมันมา แล้วมันก็เกิดอาการบร้ากล้อง เห็นกล้องเราเป็นกล้องมรดกตกทอดบรรพบุรุษมัน มันถ่ายเก็บไปฝากยันชาติหน้าเลยยังไงยังงั้น
พอถ่ายบ้าบอโปรโมทใจกลางสยามยันบันไดเลื่อนชั้น4พารากอนแล้วก็ไปหาอะไรกินกันที่ CTW ไปกินฮะจิบังราเม็ง
อ่ะ ก็ไปนั่งกินกันไป
ในร้านคนแห่กันมาเยอะม๊าก เชงเม้งรึวะคะ
ก็รอเค้าไล่ลูกค้าให้มีที่นั่งพอสำหรับสามคน พวกเราก็เสียบตูดไปนั่ง แล้วก็สั่งน้ำ สั่งก๋วยเตี๋ยว สั่งเกี๊ยวซ่ากันไป ระหว่างรอ ระหว่างกิน แม่งก็ถ่ายกันอยู่นั่นแล่ะ ถ้าถือตามความเชื่อสมัยก่อนที่ว่าถ่ายรูปแล้วอายุสั้นนี่ เราว่าภรรยาเรามันคงเกิดใหม่ไป59ชาติแล้วมั้ง
แล้วกูมันเหมือนนาตาลีรึไงวะ ตอนกูดูดเส้นนี่ คือแกไม่ต้องถ่ายก็ได้นะ ปล่อยชั้นไปตามธรรมชาติเหอะ เดี๋ยวตวัดเส้นสู้ ตามด้วยกระสุนลูกชิ้นเบอร์แปดเลยหนิ! (ตามยุทธศาสตร์แล้วมันก็คงอ้าปากสู้)
ก็กินกันจนเหลือแต่จานและตะเกียบที่สะอาดสะอ้าน แล้วเราก็ถามเค้าว่าอ่างล้างจานอยู่ไหน?
ก็รอเค้าไปหาอ่างล้างจาน ก็้เลยนั่งรอเค้ามาบอกพิกัด คนในร้านมันก็ยังชุกชุมเป็นยุงลายอยู่ก็มีแต่พวกเด็กๆอดีตหัวเกรียนเพราะเส้นผมมันเริ่มแพลมๆยาวขึ้นเป็นหญ้าแฝก เท่าที่ดูๆก็มีแต่เด็กซ่าๆเจาะหู เจาะคาง เจาะจมูกให้แลดูเป็นสาดกินหญ้า ร่างกายเเกก็ดีๆไม่เข้าใจว่าจะเจาะให้พรุนขนาดนั้นทำไมวะ?
แล้วทีนี้คุณลูกที่มาด้วย ก็ชี้ให้เรากับภรรยาดูข้างนอกร้าน ท่าทางร้อนรนเหมือนกลับไปดูแจ๋วจายร้ายไม่ทัน
เราก็อ๋อ ลูกค้าเด็กๆมันมาเยอะจัง(เด็กประมาณเพิ่งจบมอปลายอ่ะ แต่งตัวแว๊นๆ) มาเป็นฝูงขนาดนี้สงสัยมารอเพื่อนมันมั้ง ก็บอกไปเท่าที่ตาเห็นนี่หว่า
ลูกก็สะบัดหัวพรึ่บ ไม่ใช่เว้ยอิป้า ดูดีๆ
...
อุ๊ยตาย...
เกิดมาดิฉันเพิ่งเคยเห็นว่ะ...
" สารวัตรนักเรียน " ตัวเป็นๆ มีตะบอง มีปืนพก(มั้ง) อร๊าย มันสักด้วย!
... แล้วเราจะไปตื่นเต้นเรื่องออฟชั่นเสริมกับผิวหนังมันทำไม
แล้วพวกเขามาทำไมอ่ะ? หิวเหรอ?????
เห็นมากัน เอิ่ม 3 คน...
สามคนนี่มันก็ เหอเหอเหอ เยอะน้าค้า
แล้วอีตาคนสุดท้าย ที่ดูหน้าโจรที่สุดในกลุ่ม ก็ลากจำเลยเด็กแว๊นมาคนนึง แล้วลากไปแปะไว้ที่โต๊ะใหญ่ในร้าน
เพิ่งเคยเห็นร้านบะหมี่ที่เงียบกริบขนาดเคาะตะเกียบได้ยินเสียงทะลุเเก้วหูก็วันนี้ล่ะ
บรรยากาศเหมือนได้ยินเสียงหวึ่งๆตลอดเวลา แบบพร้อมที่จะได้ยินเสียงตูมตามได้ทุกเมื่อ
... เอาวะ อาหารมื้อสุดท้าย เป็นบะหมี่เย็นกับเกี๊ยวซ่า ก็โอเคละ (เอ๊ะ?)
แล้วในโต๊ะที่เป็นเป้าหมายเมื่อกี๊ มีเด็กผู้ชายประมาณ 4 คน เเละผู้หญิงอีก 3 คน ก็เริ่มค่อยๆเงียบ เจ้าหน้าที่อยากดูอะไรก็ไม่ขัดขืน เราก็คิดว่าพวกนี้มันอาจจะหนีเรียนมารึไม่ก็ทำอะไรผิดกฎๆของนามิโมริ เอ้ย ของโรงเรียนจนสารวัตรนักเรียนต้องตามหาตัวกัน
จนเจ้าหน้าที่หน้าโจรคนนั้นพูดขึ้น
" ใครเป็นเจ้าของมีด? "
...
มโนภาพเราฉายหน้าฮิบาริ เคียวยะ กำลังถือทอนฟากระชับมือและพร้อมเชือดคอคนทั้งร้านขึ้นมา...
แม่ง มีมีดเป็นส่วนกรรมของประโยคด้วยอ้ะ!
กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตอนที่พวกเจ้าหน้าที่มาเราสามคนก็ไม่รู้ทำอะไรดี ดั๊นคิดมากไปถึงหนังแอ็คชั่นห่าเหวอะไรไม่รู้ ถ้าลุกขึ้นแล้วไปจ่ายตังนี่ มันจะเล็งเป้ามาที่พวกกูมั้ย มันจะยิงพวกกูทิ้งเลยมั้ยถ้าจู่ๆหนีไปเฉยๆ จะสงสัยกูจนตามสืบไปถึงบ้านพวกกูเลยมั้ย? พ่อแม่ลูกคุณฮิโกคุบลาบลา จะอยู่กันยังไง?
ก็เลยนั่งดูหนังแอคชั่นสดๆกันไป เอาสิ เปรี้ยงปร้างขึ้นมา ตามบทเรียนที่ดีที่สุดแล้ว แกล้งตายสิ ต้องแกล้งตาย! แล้วสารวัตรก็จะดมๆแล้วก็เข้าป่าไป(ใช่มะ?)
จนหามีดกันพักใหญ่ อยากได้มีดทำไมไม่เข้าหลังร้านวะ เยอะแยะ มีดญี่ปุ่นน่ะคมกริบเลยนะเออ (เราจะตายจริงก็ตรงนี้ล่ะ)
ก็หาไม่เจอ แต่ว่ารวบเด็กไปอีก 2 คนหาที่เหลือต่อไป
$^&*^%$@##*_(I90$_$@(# 5980!!!!! (ตกใจจนอุทานเป็น 5980 เลยดูสิคะ สยองเนาะ)
ออกจากร้านกันเถอะเมียจ๋า ลูกจ๋า... ผัวว่ามันไม่ปลอดภัย...
ก็จรลีไปจ่ายปั๊บๆ ไม่ล้งไม่ล้างมันแล้วจานน่ะ เกิดรวยกะทันหัน มีเพียงพอใช้จ่าย รีบๆจ่ายรีบๆสลายโต๋
พอออกจากร้านยังไม่ทันหมดตัว ขาซ้ายเรายังแหมะที่หน้าร้านอยู่เลย
สารวัตรนักเรียนและตำรวจยศระดับผู้หมวดรวมๆประมาณ10คน กำลังคุมตัวเด็กแว๊นจำนวนกะด้วยสายตาดิฉันแล้วก็ราวๆ 30 คน
โฮก!
พวกแกมายึดห้างเหรอวะคะ! โว้ย!
น่ากลัวม๊ากกกกกกกกกกกกก
แล้วพวกเราก็กลับบ้านไปอย่างสวัสดิภาพค่ะ = ="
ทำไมจูนไรท์มีแต่เรื่องแบบนี้นะ ฮะ ฮะ ฮ่าาาาาาาาา
ปล.เจ๊อ้อแอ้ เค้าไม่ได้คิดมากเรื่องนั้นน้าาาาาาาา กรี๊ดดดดดดด T T
ปลล. ดอกยิ้มล่ะ ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
รดน้ำๆ
แต่
อ่านไปแล้วหัวเราะไปค่ะ *ปวดท้อง*
บรรยายซะจนภาพกลายเป็นสารวัตรนักเรียนทรงรีเจนต์ไปแล้วค่ะ <-- เพ้อเจ้อจริงๆ
แต่ ปลอดภัยก็ดีแล้วค่ะ
#1 By YammY on 2009-06-13 18:47