ก็ไม่มีให้ดูดอ่ะ
posted on 23 Dec 2009 23:52 by aniefefalus
ครูกุ๊กอวสานแล้ววววว >///<
มารายงานเพื่อทราบ! (ว่าดิชั้นเป็นสโตรกเกอร์ครูกุ๊กโดยสมบูรณ์ อร๊าย)
ครูกุ๊กซึนอ่ะ อี๋ๆๆๆๆๆ แล้วพระเอกนางเอกก็กลายเป็นเจ้าของงานแต่งงานแทนเจ้าบ่าวเจ้าสาวไปเลย ว้าย
เรามารายงานช็อตอวสานปากเปล่าทำไมวะคะ 555+ รับเปอร์เซนต์เค้ามาเรอะ
เรารักษาสัญญาว่าจะกลับมาหลังจากที่ครูกุ๊ก(มันได้กลายเป็นชื่อเรื่องไปแหล่ว)อวสาน >///<
ก็เท่ากับว่าวันนี้สอบเว็บเสร็จไปแล้วนี่เอง... อืม
สอบเว็บเสร็จ ก็ไปดูหนังตามประเพณีหลังสอบกลางภาคอีกแล้วล่ะ!! ปัจจุบันยังหาสาเหตุไม่ได้จริงๆ ว่าทำไมหลังสอบต้องดูหนัง ไม่รู้ๆๆ
ไปดูเรื่อง อวตาร เรื่องของเรื่องนี้เริ่มตั้งแต่นนทกโดนพระนารายณ์ตัดนิ้ว แล้วให้มาเกิดเป็นทศกัณฐ์ที่กรุงลงกา และพระนารายณ์ก็จะอวตารมาเป็นร่างมนุษย์ ปราบยักษา เอย
จะเอาฮาไปไหน พ้ออออออ
เป็นหนังแอคชั่น ดราม่า ไซไฟ ฮาไฮ่มากค่ะ หนัง 2ชั่วโมงครึ่ง คุ้มมั๊ก!
ไปโรงหนังเเล้วเวิ่นเว้อ ก็ซื้อตั๋วดูเรื่องซักรอบนะจ๊ะ รับประกันโดยคุณกั๊ม ^^b
พอดูหนังจบ... ก็ไปดราม่ากันต่อที่ซิสเลอร์ (ทำไมต้องไปดราม่าในร้านบุพเฟ่ต์ผัก?)
คุณกั๊มชอบกินชดปลาสไปซี่169บาท กับชามะนาวรีฟิลล์มากค่ะ เหมือนมาร้านนี้จะไม่เสาะหาชื่อเมนูอื่นเอาใจพนง.ที่ไปหาเมนูหนาๆมาให้ เราดูแค่ใบโปรโมชั่นที่มันเหน็บมาในหน้ากลาง แหม่ กูก็ คนธรรมดา กินปลา กินผักได้แค่ราคาย่อมเยานะวะคะ
พอเรากินๆ น้ำชาก็จะพร่องเอาๆ เราดูดน้ำเก่งค่ะ ใครเคยไปกินข้าวกับเราจะรู้สันด๊านนี่ดี เครื่องสูบน้ำชัดๆอ่ะ ถ้าน้ำแข็งคือแผ่นดิน มันคงทรุดไปหลายเมตรแล้ว
พอเริ่มแก้วที่3 เค้าก็เติมแต่น้ำอ่ะ น้ำแข็งมันก็ค่อยๆละลาย ละลายจนเติมครั้งที่3นี่ ชามะนาวเราจะกลายเป็นชาอูหลงอุ่นๆ ชืดๆแล้ว มีปริมาณน้ำชาถ้วนๆในแก้ว ก็ 3/4 ของแก้วค่ะ
เราก็เริ่มขอมาตรการเพิ่มเติมมวลสารแผ่นดิน
"พี่คะ ขอน้ำแข็งหน่อยค่ะ"
ครั้งที่1 พนักงานสาวพยักหน้า ค่ะ รอสักครู่นะคะ
... ก็รอไป จนปลาเราจะเกลี้ยงจานแล้ว ก็รู้สึกว่าเดี๋ยวอาหารมันจะหมดก่อน ก็เลยหยิบขนมปังปิ้งมากินให้ระบบเคี้ยวอืดลง(เพื่อไรวะ)
ฝืดคอว้อย
ครั้งที่ 2 บอกพี่อีกคนที่มาเติมเป็บซี่ให้เพื่อน ด้วยประโยคเดิมๆ
"พี่คะ ขอน้ำแข็งหน่อยค่ะ"
พร้อมเอฟเฟค เสียงแหบๆกระหายน้ำ จะขาดใจตาย
น้ำในแก้วก็มี... แต่เป็นน้ำชาหนืดๆ ไม่มีน้ำจืดละลายผสม เพราะอิน้ำแข็งมันคงระเหิด ไม่ใช่ระเหยอ่ะ มันไม่มีในน้ำชามะนาวอ่ะค่ะ
น้ำชา ไร้ซึ่งความเย็น มันไม่อร่อยอ่ะ เราเรื่องมากงี้ล่ะ บ้าเนาะ โรคจิต
... มารยาคอแห้งไม่ได้ผลอ่ะ
ครั้งที่3 บอกพี่ผู้ชาย ที่จะมา อะไรซักอย่างกับโต๊ะเรา(เก็บจานค่ะ มาอะไรซักอย่างน่ะ เก็บจานน่ะอิหนู)
ก็เลยยิ้ม แล้วก็บอกเค้าไปประโยคเดิมมมมม แต่เพิ่มความหนักแน่นด้วยเสียงเพื่อนอีก2-3คน (ขอบใจที่ช่วยกรูนะ ฮ่าๆ)
ดูเราน่าสงสารมาก ...
แต่เค้าก็ตอบกลับ รอสักครู่นะครับ
แล้วเทอว์ก็ปล่อยชั้นรอ หายเงียบไป ไม่กลับมา..........
เด๋วกูทำเอฟเฟคแก้วแตกเรียกร้องความสนใจเลยหนิ
สักพัก พี่เค้าก็กลับมา
แต่มาเติมน้ำเป๊บซี่ให้เพื่อน -*- หอยหลอด เมิงเติมให้มันไรนักหนากับเป๊บซี่วะ สนใจชาไร้แผ่นดินกูหน่อยสิวะ มันอุ่นจะตายแล้วนะ แล้วกูก็ไม่แดกอยู่นั่นแล่ะ ฟอร์มจัดกับของกิน
แน่ะ
แน่ะ
แน่ะ
อย่าให้หุดหิด
"พี่คะ ขอ น้ำ แข็ง หน่อย ค่ะ" ^ ^* แล้วก็ยื่นแก้วแบบระยะประชิดหน้าให้เลย ฮึ่ม เข้าใจรึยังคุณคะ
แล้วเค้าก็รับไปจัดการ แฮ่ๆ ได้ดูดน้ำต่อแล้ว
ได้ดูด
น้ำ
ต่อ
แล้ว....
คราวนี้ แม่งหายไปทั้งแก้วเลยว่ะ -*-
แก้วที่เราขอเติมน้ำแข็งน่ะ
หายไปร่วมๆ 5 นาที ไม่มีวี่แววว่าจะมีน้ำมาให้ พร้อมน้ำแข็งเหลี่ยมๆที่หยอดมา
ไปขุดน้ำแข็งที่อลาสก้าเหรอคะพี่
แล้วเราก็เริ่มโอดโอย ขาดน้ำ ท่ามกลางเสียงเฮฮาของเพื่อนๆ ฮ่าๆ เมิงอดแดกแล้ว ตอนแรกไม่มีน้ำแข็ง ตอนนี้ภาชนะเมิงก็ไม่มี ฮ่าๆๆๆๆ
ขอบคุณค่ะ
เเล้วเพื่อนเราก็ดูดเป๊บซี่จนหมดรอบที่ส้านแปด พี่ผู้ชายคนนั้น ก็กลับมาเติมน้ำเป๊บซี่ให้เพื่อน....
พี่เป็นหัวคิวป่าวอ่ะ -*- คือ เป๊บซี่นี่แม่งขยันเติมจัง! แล้วชากูล่ะ!!!! เมิงเอาแก้วกูไปไว้หุบเหวนาวีไหนแล้วววววววววว
ยัง ยัง ยัง
เติมเสร็จมีมามองหน้าแล้วยิ้มอีก หอยค่ะ
" พี่คะ น้ำชา ที่ พี่ เอา ไป ทั้ง แก้ววววว ล่ะ คะ " เน้นพลังเสียงที่แก้วววว เป็นพิเศษ
จวบจนพี่เค้ารู้สึกตัว ก็รีบไปเอา
แล้วเราก็โอดโอยกับเพื่อนๆว่าหนูหิวน้ามมมมม พี่เค้าก็เดินถือถาดวางเหยือกกับแก้วใหม่พอดี ฮ่าๆ ได้ยินม้าย คนมันขาดน้ามมมม ทรม๊านนนนนน อ๊าก
แล้วพี่เค้าก็เทน้ำชาใส่แก้วใหม่ มีน้ำแข็งใหม่ เย่ๆ มีใหม่หมดเลย...
หมดเลยยยย
หมดเลย
เลย....
พี่คะ ใส่ให้ใหม่น่ะไม่ว่าหรอก
ใส่แก้วใหม่ ใส่น้ำแข็งใหม่ ใส่น้ำชาใหม่.....
พี่ช่วยใส่หลอดดดดดดดดดดดดดดด ให้ด้วยสิว้อย!!!!!!!!!!!!!!!!!
ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มาเป็นแก้วเพียวๆ ไม่มีหลอด เฮ่ออออออออออ
จริงๆก็ไม่เรื่องมากกับการใช้ปากกับแก้วนะ เราก็เฉยๆล่ะ
แต่คราวนี้ แหมนะ คือเหมือนเราเรียกร้องมานานหลายครั้งแล้วอ่ะ เหมือนไม่ได้ดั่งใจซะที แล้วมัน แล้วมัน ฮึ่ย
ง้าาาา T T
แต่สุดท้ายก็ได้หลอดมานะ
ได้ดูดน้ำไปหลายแก้ว สูบเต็มที่ให้คุ้มเหนื่อย ไม่รู้ทำไมมันถึงเหนื่อย = =" ทำไมกันนะ...
หมดมื้อนั้นก็เป็นหนี้เพื่อนอีก 228 บาท ค่าสเต็ก ค่าน้ำชา ฮ่าๆ ยอดคนเลยค่ะกู
แล้วก็รีบกลับมาดูครูกุ๊กได้อย่างเฉียดฉิว
เพราะ
(ย้อนหลับไปอ่านตั้งแต่บรรทัดเเรก)
ปล. เอนทรี่นี้ จะอ่านไปแบบไม่มีที่สิ้นสุด อยากสิ้นสุด ก็จบที่กล่องเม้น ไม่ก็ปิดไป ฮ่าๆ (อินี่)